"ชีวิตของด้วน<br>.......<br> ""เจ้าด้วน"" หนึ่งในบรรดาฝูงลิงที่อาศัยอยู่บนเขาน้อย - เขาตังกวน ในเขตเทศบาลนครสงขลา อายุประมาณ 2 ปี สภาพร่างกายพิการแขนขวาด้วน ซึ่งจากการสอบถามชาวบ้านที่นำอาหารมาให้ลิงกินเป็นประจำทำให้ทราบว่า สาเหตุที่ทำให้ลิงที่นี่ไม่สมประกอบมีสาเหตุหลักๆอยู่ สองสามประการคือ พิการโดยกำเนิด ถูกไฟฟ้าช๊อต หรือไม่ก็กัดกันเอง น้อยตัวมากที่จะโดนรถทับ แม้จะยกพวกแห่กันลงมากินของบริจาคริมถนนเป็นประจำ<br> เจ้าด้วน มีสภาพไม่ต่างจากลิงตัวอื่นๆที่พิการซึ่งมีอยู่ไม่น้อย คือจะถูกโดดเดี่ยว โดนรังแก ถูกขับออกจากฝูง กินอาหารไม่ทันเพื่อน ทำให้ร่างกายซูบผอม ไม่ค่อยแข็งแรง ทั้งๆที่ตามวัยของมัน ควรซุกซน ร่าเริงมากกว่านี้ พิการกายไม่พอแถมยังจิตใจพลอยย่ำแย่ไปด้วย<br> แต่ด้วยสัญชาติญานของการมีชีวิต ทำให้ต้องปรับตัวดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ท่ามกลางความเห็นแก่ตัวในหมู่พวกลิงด้วยกัน มันพยายามใช้ชีวิตให้ปกติมากที่สุดเช่นเดียวกับลิงทั่วไป เพื่อไม่อยากให้ลิงตัวอื่นมองว่าตัวเองมีปมด้วย แต่การจะห้อยโหน กระโดดโลกเต้นไปตามต้นไม้ เหมือนลิงตัวอื่นๆมันต้องระวังตัวเพิ่มมากขึ้น แม้จะมีเท้าอีกสองข้างที่สามารถทดแทนมือได้ก็ตาม ...<br> หากใครแวะเวียนมาเที่ยวสงขลา เมืองใหญ่สองทะเลแห่งนี้ อย่าลืมปลีกเวลามาเยี่ยมเยียนพวกเขาบ้าง ลิงด้อยโอกาส ที่นี่มีอยู่หลายตัว <br> .....<br>13มีนาคม ""วันช้างไทย"" แต่ไม่มีรูปช้างใหม่ๆมาให้ชม<br>ดูลิงกันไปก่อน เพราะเป็นสัตว์คู่บ้านคู่เมืองของไทยเหมือนกัน<br>แม้ในสมัยโบราณ นักรบไม่สามารถขึ้นขี่คอเหมือนช้างไปฟาดฟันกับข้าศึกได้<br>แต่""ลิง""ก็มีส่วนในการสร้างความสมดุล กระจายเมล็ดพันธุ์ ให้ผืนป่า<br>แถมยังช่วยสร้างสีสัน และรอยยิ้มให้มนุษย์ แม้มันจะจุ้นจ้านวุ่นวายในความเป็นส่วนตัวบ้างตามประสาลิง<br>อาจเป็นความใกล้ชิดในสายพันธุ์ก้ได้ <br>เพราะมนุษย์ยอมรับว่าตัวเองสืบเชื้อสายมาจากลิง ...."
