ระหว่างทาง เวลาที่ผมหยุดมันไว้ นั้นค่ือเครื่องบันทึกเวลาที่เราเรียกว่า ภาพถ่าย ณ วินาทีนั้น เราคงไม่สามารถบรรยายได้ สิ่งเดียวนั้นคือการเก็บความรู้สึกนั้นไว้ ผมเหวี่ยงกล้องออกไป ด้วยเลนส์มุมกว้าง โฟกัสที่จุดอินฟินิตี้ ภาพที่สะท้อนบนกระจกมองข้างคือตัวผม และเพื่อนอีกคันที่ขี่ตามมา ในจังหว่ะที่คันข้างๆกำลังแซง เรามองเห็นสวรรค์ที่เกาะเกี่ยวริมทาง ภูเขาที่สลับซับซ้อน มันคือเวลาที่ถูกบันทึก มันคือการแช่แข็งของเวลา

0/300

ส่งความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็นสำหรับรูปภาพนี้ มาร่วมแชร์ความรู้สึกกัน